Cicloxenese Explosiva=CATASTROFE
A Cicloxenese Explosiva é igual a unha tormenta perfecta.
É a creacion dun ciclo con fortes ventos, que viran no sentido contrario ás agullas do reloxo. O vento circula a gran velocidade e intensamente. Pode formarse dunha forma moi rapida e eficaz nun periodo de tempo minimo. A tormenta sera violenta e perigosa por causa dos seus fortes ventos e as súas intensas choivas.
A definición de bomba ciclón ou borrasca explosiva é aquela borrasca cuxo mínimo depresionario a presión baixa 24 mb en 24hrs, ou menos. Esta definición adoita establecerse ou referirse a latitudes altas, ao redor dos 55º-60º xa que os procesos cicloxenicos están influenciados pola rotación da Terra. As cicloxeneses explosiva suceden con frecuencia no Atlántico e Pacífico.
Informacion Obtida de:
http://www.meteored.com/ram/4070/el-concepto-de-ciclognesis-explosiva/
5 noticias interesantes
NOVO RECORD MUNDIAL EN SIMULACIÓN ELECTROMAGNÉTICA.
O grupo HEMCUVE, formado por investigadores das universidades de Vigo e de Extremadura acaban de lograr un novo récord mundial en simulación electromagnética: conseguiron a resolución de 500 millons de incógnitas mediante o empleo do superordeador Finis Terrae, do Centro de Supercomputación de Galicia (CESGA). Os traballos realizados permitiron a este equipo de investigadores batir unha nova marca neste campo despois de superar amplamente os 150 millons conseguidos o pasado veran polo mesmo grupo.
UN TEST PERMITE AVERIGUAR A PROBABILIDADE QUE TEN UNHA PERSOA DE SUFRIR DEPRESIÓN:
Desenrrolouse unha ferramenta chamada PREDICT que permite saber a probabilidade que ten unha persoa de sufrir depresión no futuro.
A PREVALENCIA DE DERMATITIS É MAYOR EN CIDADES HUMIDAS E CON ABUNDANTES PRECIPITACIÓNS
O clima afecta aos nenos con dermatitis atópica así o indica un estudo de investigadores españois que asocia esta enfermidade con areas humidas e chuviosas.
UNHA APLICACIÓN PERMITE UTILIZAR A MESMA IDENTIDADE VIRTUAL EN CHATS, SMS E TELEVISIÓN
Investigadores vascos desarrolaron unha aplicación informática que deixa crear personaxes compatibles en diferentes dispositivos.
INTENTAN RECOSTRUIR O TELESCOPIO DE GALILEO.
Fai catro siglos Galileo fixo o primeiro telescopio que revolucionou a sociedade da época. Agora, astrónomos italianos tentaran recostruir aquel telescopio.
Cicloxénese 23 e 24 de Xaneiro do 2009
Todas as depresións, borrascas ou ciclóns atlánticos sofren, en certa forma, unha cicloxénesis para o seu desenvolvemento, profundización e mantemento. Nos seus estados iniciais están formados por unha estrutura en forma de onda, cos seus sistemas frontais, frío, cálido e ocluido, que se van amplificando co tempo e pechándose sobre se mesma. O seu mínimo de presión en superficie vai baixando durante a primeira parte do seu ciclo de vida.
Durante os días 23 e 24 de xaneiro de 2009 tivo lugar unha cicloxénesis explosiva sobre unha borrasca nas proximidades da Península Ibérica. Non é a primeira vez, que temos unha cicloxénesis explosiva preto de España. De todos os xeitos é un fenómeno raro para as nosas latitudes, dándose preferentemente en latitudes medias-altas e nas grandes zonas oceánicas abertas.
“A cicloxénese explosiva”
Este fenómeno non é habitual,pero puidemos vivila á pasada noite do 23 ó 24 de xaneiro,especialmente na metade norte da Península.
Acostuma ter efectos devastadores con similitudes a un ciclón tropical.
Este fenómeno meteorolóxico prodúcese ó chocar unha masa de aire quente con outra de aire frío. O encontro desas dúas masas desenrola rapidamente unha profunda borrasca num período moi curto dando lugar a ventos moi intensos e fortes choivas. Os “fluidos” de vento que orixinan son designados por algúns expertos como “ventos perfectos” ou tamen “bombas meteorolóxicas” polos seus efectos destructivos.
Normalmente,cando estas masas tocan terra a súa velocidade e intensidade descenden rapidamente.
Xa se deu algún fenómeno deste tipo no Cantábrico. Un acontecemento similar foi descrito no filme “tormenta perfecta” .
Cicloxénese Explosiva-Iria,Natalia e Tania
IRIA
Cicloxénese significa que se forma un ciclón.E un ciclón e un sistema de baixas presións no que o vento xira no sentido contrario as agullas do reloxo no hemisferio norte ( o xiro e a favor no hemisferio sur).
Polo tanto unha cicloxénese explosiva e basicamente unha cicloxénese que se forma moi rapidamente e que ten moita forza.E dicir, o ciclon pode formarse moi rapidamente,convertindose nunha borrasca que é moi violenta e adversa en poucas horas.O término xeral que empregan para estas depresións e “bomba meteorolóxica“.
——————————————————-
_Cicloxénese explosiva_
O encontro das diferentes masas desenvolve rapidamente unha profunda borrasca nun período moi curto, dando lugar a ventos moi intensos e fortes choivas. Os fluxos de aire poden ser chamados algúns meteorólogos como “ventos perfectos”. A potencia deste fenómeno fai que tamén son denominadas “bombas meteorolóxicas”, polos seus efectos destructivos. Normalmente, cando toca terra a súa intensidade e velocidade descenden rápidamente.
Xa se deu un fenómeno similar en 1998 no Cantábrico. Naquela ocasión, a tempestad provocou o hundimento do pesqueiro vasco Marero e a morte dos súas oito tripulantes. Un episodio similar é descrito na película A tormenta perfecta, na que o fenómeno que se desenvolve é unha cicloxénese explosiva, aínda que dunha intensidade máis cinematográfica que real.
A borrasca que deixou ventos próximos aos 200 quilómetros por hora afástase rápidamente, aínda que afectará ata o mediodía de hoxe á costa mediterránea e a Baleares, mentres que outra perturbación que entrou onte á noite por Galicia deixará choivas e un descenso de temperaturas, con posibles nevadas. Na Axencia Estatal de Meteoroloxía mantén hoxe e mañá a alerta en Galicia (en cuxa costa o risco segue sendo “extremo”), Asturias, Cantabria e o País Vasco.
Meteoroloxía rexeita que o fenómeno que afectará á cornisa cantábrica nas próximas horas poida calificarse como ciclón, aínda que os seus efectos destrutivo poden ser similares. A sua denominación científica é cicloxénese explosiva, que vén definir o que é a rápida formación dunha profunda borrasca polo choque de diferentes masas de aire.
Neste caso, a perturbación creouse en augas do océano Atlántico pola unión dunha masa de aire cálido subtropical, que este venres deixou temperaturas máximas anormalmente altas en toda España, próximas aos 25º grados na costa mediterránea, e outra masa de aire moito máis fría que chega desde o norte. Da unión de ambas nace unha potente borrasca que viaxa con rapidez cara ao oeste acompañada de ventos ocasionalmente huracanados e mar arbolada. “Non é un fenómeno frecuente, pode ocorrer unha ou dúas veces ao ano, e o seu ciclo de vida é moi curto”, subliña Anxo Rivera, portavoz da Axencia Estatal de Meteoroloxía.
Espérase que os maiores efectos da borrasca séntanse en todo o Cantábrico entre as seis da tarde do venres e a seis da mañá do sábado, aínda que a normalidad non se recuperará ata a noite deste día. Durante o temporal produciranse ventos moi fortes en zonas costeiras de Galicia e Cantábrico, que poderían superar os 150 km/h en zonas altas do interior da Coruña, Lugo, Asturias, Cantabria e País Vasco.
Tamén se poden rexistrar rachas próximas aos 100 km/h no resto da metade norte peninsular e de 90 km/h no resto da Península. En zonas marítimas de Finisterre e Cantábrico o vento alcanzará forza 9 a 10, con temporal duro, mar arbolada ou montañosa e olas de entre 10 e 12 metros.
Conforme se afaste a perturbación irá entrando polo noroeste peninsular unha masa de aire máis frío, que o domingo dará lugar a novas nevadas en cotas baixas da metade norte.
ULTIMO TEMPORAL EN GALICIA
Unha torre eólica destrozada en Mañón
O temporal que estos ultimos días azotou Galicia denominase ciclogénesis, duns procesos atmosféricos que xeneran centros de baixa presión, e chamanlle explosiva pola rapidez da súa formación. E tan rápida
que en poucos minutos podríase pasar dunha situación de aparente calma a un vendaval, isto proboca a súa peligrosidade e a súa exactidud nos pronosticos meteorolóxicos. Esta e diferenza das borrascas que normalmente afectan a comunidade galega, que son moito mais lentas e podese previr con unha maior exactitud.
Este temporal causo ventos de 100 kilómetros por hora, coa posibilidad de ráfagas en torno os 140. E provocou marexada de vento e marexada de fondo, con olas en torno a os sete metros.
Noticias.
“Logran que a heparina sintética sexa un anticoagulante seguro e de rápida obtención”
A obtención de heparina no laboratorio realízase combinando compostos químicos e microorganismos. En concreto, utilízase unha bacteria que foi modificada xeneticamente para que sexa capaz de orixinar heparina a partir deses compostos.
A participación dos científicos españois nesta investigación consistiu na validación do produto obtido por síntese e no estudo do seu comportamento na auga.
Ademais de lograr a súa síntese estes estudos dan un coñecemento moito máis preciso do que existía até agora sobre o comportamento da heparina na auga. Este feito permitira entender mellor como actúa no organismo e obter, fármacos aínda máis eficientes.
“Desvelan que o canibalismo estelar explica a formación de estrelas azuis atrasadas”
Un equipo internacional de investigadores descubriu que as estrelas azuis atrasadas, unhas misteriosas estrelas supergigantes, son o resultado dun canibalismo estelar.
O estudo, realizado por científicos da Universidade de Southampton (Reino Unido) e da Universidade de McMaster (Canadá), desvela que o canibalismo prodúcese en estrelas binarias.
Os azuis atrasadas atópanse en todo o Universo en cúmulos globulares, uns grupos de aproximadamente 100,000 estrelas unidas estreitamente pola gravidade. Segundo as teorías convencionais, estas estrelas masivas que se atopan nos cúmulos deberían haberse extinguido fai moito, xa que todas as estrelas dun cúmulo nacen ao mesmo tempo e, por conseguinte, deben atoparse en fases similares. Con todo, as atrasadas azuis, auténticas impostoras do Universo, aparentan ser moito máis novos que o resto, e atópanse practicamente en todos os cúmulos observados.
Descubriuse unha conexión entre a masa total contida no núcleo de cada cúmulo globular e o número de atrasadas azuis observadas dentro. Debido a que os núcleos máis masivos tamén conteñen un maior número de estrelas binarias, puideron deducir unha relación entre os azuis atrasadas e as estrelas binarias nos cúmulos globulares. Así mesmo, mostraron que esta conclusión está apoiada polas observacións preliminares, nas que se mediu directamente a abundancia de estrelas binarias nos núcleos dos cúmulos. Estes datos apuntan ao “canibalismo estelar” como mecanismo primario na formación de azuis atrasadas.
“O Instituto de Estrasburgo instala un dos microscopios máis potentes de Europa”
O microscopio utilizarase para proxectos científicos nos campos das ciencias e tecnoloxías da información e a comunicación, transporte, enerxía e biomedicina. Será unha ferramenta especialmente valiosa para os “polos de competitividade”.
Os temas de investigación máis relevantes son nanoestructuras para magnetoelectrónica.
O novo microscopio permite cartografiar a posición dos átomos na materia, determinar a súa natureza e estudar as propiedades dos nanoobxetos.
Entre os seus dispositivos destacan os correctores da aberración inclue dúas portamostras rotatorias para a obtención de imaxes tridimensionais, e ademais permite realizar espectroscopía de perda de enerxía de electrons.
A principal vantaxe deste tipo de microscopio é que combina a elevadísima resolución (0,11 nm) da difracción dos raios X, que proporciona datos sobre a estrutura cristalina da mostra, coa espectroscopía de raios X, que proporciona información sobre a natureza química da mostra.
“Confirman a presencia de grandes emisions de metano en Marte”
O metano é o principal compoñente do gas natural na Terra, é de interese para os astrobiólogos porque os organismos emiten gran parte do metano da Terra mentres dixiren os nutrientes.
Os científicos consideran que en Marte existen evidencias dun pasado máis cálido e húmido. A presenza de formacións que se asemellan a leitos de ríos e de minerais que se forman en presenza da auga indican que a auga fluíu polas areas marcianas noutros tempos. Debido a que a auga líquida é necesaria para todas as formas de vida coñecidas, os científicos pregúntanse se puido existir vida no planeta vermello, e se o fixo, que ocorreu cando cambiou o clima marciano.
“Un científico español, membro distinguido da Asociación para a investigación en Visión e Oftalmoloxía”
O investigador da UM é o primeiro científico español que recibe esta distinción, que só posúen outros 3 europeos. O resto son norteamericanos.
A Asociación para a Investigación en Visión e Oftalmoloxía é a maior organización científica do mundo nestes ámbitos, fundada en 1928 en Washington. A súa misión é promover a investigación nos campos da Visión e a Oftalmoloxía para previr e curar as enfermidades do sistema visual.
Iria, Natalia e Tania
Estudan a orixe da mutación que provoca o insomnio letal familiar
Esta entrada fala de unha enfermidade moi extraña, con moi poucos casos e que se chama ILF,que se trata de unha emfermidade que che impide durmir, e que chega un momento no que non durmes nada e morres por falta de descanso pasado un mes.
Ana Belen Rodriguez Martinez fixo a tesis de esa efermidade e demostrou que trala crisis da enfermidade das “vacas tolas”,facendo que na union europea se impulsara a creacion de sistemas de vixilancia, e de esa forma se demostrou que a enfermidade do ILF era moi elevada no pais vasco, onde se produciu un 50% dos casos.
Iso demostra que nas zonas montañosas onde hay unha poboacion mais ben “asediada” e onde mais ILF hai por que a partir de moi poucos individuos se fixo unha poboacion.Tras estudiar os casos, esta investigadora descrubriu que a alta incidencia da enfermidade e por causa do efecto fundador da mutacion en dita rexión, ademais, os datos xenealoxicos relacionan a maioria dos casos entre sí.
O estimar o ancestro comun mais recente,puidose calcular que duas das variantes de esta mutación déronse hai mais de 2.000 anos.
Relacionan o déficit de materia gris no cerebro coa esquizofrenia e o trastorno bipolar
Os medicamentos que se administran os bebes prematuros poden expoñelos a substancias quimicas
Os investigadores da universidade de Leicester (Reino Unido) estudaron as substancias quimicas perxudiciais presentes nos medicamentos líquidos que son administrados os bebes prematuros. A investigacion documenta os compoñentes que non son principios activos presentes nos medicamentos administrados os bebes prematuros como parte do seu tratamento medico.O estudo dirixido por Hitesh Pandya demostra que as substancias quimicas engadidas os medicamentos para modificalos,poderian ser potencialmente perxudicias para bebés de moi curta idade.
As substancias usadas xeralmente son:etanol,sorbitol e Ponceaau 4R.Este estudo documenta un problema mundial,estase planificando outra serie de estudos para saber con totalidade cales poderian ser os seus efectos a longo e curto prazo.
A cafeína afecta máis ós homes e o seu efecto comenza ós dez minutos de inxerilo
A novidade deste estudo é a diferencia entre homes e mulleres cun preparado que empregamos no 99% dos casos para tomar cafeína.Para medir os efectos os científicos tomaron como mostra a un número de estudiantes todos de entre 22 anos.Nas horas seguintes tanto homes coma mulleres melloraron a súa actividade có café e esta mellora aumentou nas medicións posteriores,observouse un maior impacto no caso dos homes.Ao introducir a bebida descafeinada no estudo, atoparon tamén unha mínima melloría no estado de activación, cunha subida non tan impactante nas posteriores medicións. Igualmente, os resultados indicaron unha pequena melloría ao tomar café descafeinado tanto en homes coma en mulleres, pero esta vez a melloría é lixeraimente superior no caso das mulleres.
Mais informacion http://www.plataformasinc.es/
__Novas sobre a Ciencia__
Observarán o ceo a través dos ollos de Galileo?
En 1609, fai xustamente catro séculos, Galileo foi a primeira persoa que utilizou un telescopio para estudar o firmamento, o que revolucionou a idea que o home tiña acerca da súa posición no Universo. Agora un grupo de astrónomos italianos tratará de reconstruír aquel telescopio e recrear as condicións nas que traballou o científico italiano, segundo publican este mes na revista Physics World .
Un equipo de astrónomos e conservadores do Observatorio Arcetri e do Instituto e Museo de Historia da Ciencia, ambos con sede en Florencia (Italia), propúxose recrear o telescopio orixinal para catalogar todos os obxectos citados no tratado Sidereus Nuncius (en galego,Mensaxeiro dos Astros), que Galileo publicou en 1610 e no que incluía numerosas das súas primeiras observacións. A iniciativa enmárcase dentro do Ano Internacional da Astronomía, no que se conmemora o cuarto centenario dos descubrimentos de Galileo. Aqueles avances permitiron formular teorías radicalmente novas sobre a Lúa e descubrir os corpos celestes que xiraban ao redor de Xúpiter.O equipo xa observou a Lúa e Saturno, e actualmente está recollendo imaxes das lúas de Júpiter e as fases de Venus, principais probas a favor das teses heliocéntricas e a demostración de que a Terra non era o centro do Universo.Para recrear o aparello empregado por Galileo, o equipo realizou unha minuciosa investigación da lente dun telescopio que Galileo entregou ao seu mecenas, o Gran Duque de Toscana, Cósimo II, en 1610. Devandito exame consistiu en medir a forma e o índice de refracción da lente, e aplicar unha radiación fluorescente para determinar a composición do cristal. O próximo paso será colgar en internet as imaxes obtidas a través do telescopio. Desgraciadamente o equipo non foi capaz de construír unha réplica exacta do telescopio que Galileo utilizou para realizar as observacións descritas en Sidereus Nuncios , ao conservarse tan só unha das lentes do instrumento orixinal.Propoñen analizar o ADN de Galileo
Aínda así, o obxectivo do proxecto vai máis aló de simplemente recrear un dos telescopios de Galileo. Na última instancia preténdese reproducir o que o propio científico vería cos seus ollos. Sábese que Galileo morreu cego, e os investigadores están moi interesados en desenterrar o seu corpo para analizar o ADN e poder coñecer a causa da súa doencia óptica, ao obxecto de crear unhas condicións semellantes ás que el experimentou. No entanto, actualmente a Basílica da Santa Cruz de Florencia, onde se atopa a tumba de Galileo, oponse a que os investigadores accedan aos seus restos.Este proxecto é só unha das múltiples actividades que astrónomos tanto profesionais como afeccionados levarán a cabo en 2009 con motivo do Ano Internacional da Astronomía. Algunhas das actividades tamén aparecen no número deste mes da revista Physics World: a cerimonia inaugural do Ano Internacional da Astronomía 2009 na sede central da UNESCO en Parides, a iniciativa GLOBE at night ( quincena do mes de marzo dedicada a rexistrar a magnitude das estrelas visibles para medir a contaminación lumínica en distintos lugares do mundo), e a comezos de abril as 100 Horas da Astronomía?, unha convocatoria coa que se pretende animar ao maior número de persoas posible a coller un telescopio e observar as estrelas como o fixese Galileo fai 400 anos.
http://www.ecm.ub.es/team/Historia/galileo/biografia.html
1. –> http://es.youtube.com/watch?v=_KY97wBTKws
¿Por que a composición química de Machholz 1 é tan distinta á doutros cometas ?
Segundo as nosas observacións, unha das moléculas que o forman, o cianóxeno ou CN (un gas incoloro de cheiro penetrante composto de carbono e nitróxeno), é a que se atopa máis esgotada?en comparación co que aparece no resto de cometas. Preséntase nunha proporción de menos do 1,5 % do considerado como normal. O agotamento do CN tamén supón que o HCN, un precursor do cianógeno, debe experimentar unha elevada redución. O carbono diatómico (C2) e o carbono triatómico (C3) tamén están esgotados, pero isto non é tan infrecuente.
¿E a que se debe o agotamento destas moléculas?
Como a órbita actual de Machholz 1 lévao moi preto do Sol cada 5,2 anos, unha posible causa é que se produza unha “cocción química, que transformaría o HCN noutras substancias. De todos os xeitos non cremos que esta sexa a razón, xa que outros cometas presentan un agotamento similar e non alcanzaron temperaturas tan elevadas como as de Machholz 1 . Ademáis outros cometas aproximáronse aínda máis ao Sol en pasadas illadas, e non mostraron agotamento.
Entón, ¿que outras explicacións pode haber?
Contamos con dúas explicacións máis que propoñen que o agotamento observado é primordial, é dicir, que a química observada é a que existía cando se formou o cometa. Nun caso, o cometa podería haberse formado máis lonxe do Sol, é dicir, nun ambiente máis frío que o da maioría de cometas. A outra posibilidade é que Machholz 1 proceda doutro sistema estelar, de tal forma que a súa química reflexa as condicións de temperatura e composición que prevalecían na rexión na que se orixinou, ao redor doutra estrela.
Entón, ¿que outras explicacións pode haber?
Contamos con dúas explicacións máis que propoñen que o agotamento observado é primordial, é dicir, que a química observada é a que existía cando se formou o cometa. Nun caso, o cometa podería haberse formado máis lonxe do Sol, é dicir, nun ambiente máis frío que o da maioría de cometas. A outra posibilidade é que Machholz 1 proceda doutro sistema estelar, de tal forma que a súa química reflexa as condicións de temperatura e composición que prevalecían na rexión na que se orixinou, ao redor doutra estrela.
¿Como espera confirmar a hipótese correcta?
Machholz 1 regresará en 2012, polo que espero, xunto con outros astrónomos que estudan cométalos, medir outros compostos de carbono (como o CO, CH, C2H2, ou o C2H6), para determinar se están esgotados ou non. Así os químicos que estudan as condicións que existían no Sistema Solar primitivo poderán tratar de determinar se a presenza de condicións máis frías, por si mesmas, explica que moléculas están esgotadas e cales non. Isto debería axudar a diferenciar entre as distintas opcións.
Outro método sería medir as proporcións de isótopos en diversas substancias, para ver se existe unha relación entre certas moléculas ou átomos con outros obxectos do noso Sistema Solar. De todos os xeitos esta posibilidade é moi difícil, xa que Machholz non é moi brillante, e necesítase unha relación sinal-ruído moi alta para detectar isótopos.
¿Pódese afirmar que Machholz 1 é un novo tipo de cometa?
Numerosos astrónomos especializados en cometas estamos de acordo en que Machholz 1 pertence a unha clase de cometas diferente respecto de a súa composición. Ata agora estableceramos dúas clases: a típica, integrada pola maioría de cométalos coñecidos, e outra cos que presentan ?cadeas de carbono esgotadas?. De todos os xeitos existe un reducido número de astrónomos que non coinciden con esta postura (establecida en 1995), polo que non se aceptarían que o cometa Machholz 1 é diferente dos demais.
http://es.youtube.com/watch?v=Vt2o-QQQYbU&feature=related
Descobren a causa xenética dunha alteración do desenvolvemento que provoca discapacidad intelectual
O achado permitirá o diagnóstico cedo do trastorno
Unha investigación internacional con participación do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) caracterizou unha nova síndrome clínica xunto coa alteración xenética que o produce, o que permitirá un diagnóstico máis cedo e certeiro dun trastorno que, aínda que coñecido, non estaba correctamente identificado. O estudo, no que participan investigadores de Estados Unidos, Israel, Xapón e España, ten importantes implicaciones no diagnóstico e tratamento dos enfermos.Imaxe de resonancia magenética que mostra o cerebro liso (sen circunvalacions) dun neno con lisencefalia tipo 1 causada por unha alteración do cromosoma 17
Os afectados pola síndrome agora descrita sofren discapacidad intelectual e alteracións dos trazos faciales. É causada por unha alteración do desenvolvemento embrionario baixo a que, segundo os resultados deste estudo, subyace unha duplicación dos xenes que se sitúan na rexión terminal do brazo curto do cromosoma 17, relacionado coa formación do cerebro. Os investigadores identificaron dúas variantes xenéticas (duplicación dos xenes Lis1 e YWHAE) que producen dúas formas clínicas diferentes. Pese á identificación, a síndrome non recibiu ningún nome especial.
A investigación permitiu rellenar un oco diagnóstico en individuos con estas alteracións, explica Salvador Martínez, do Instituto de Neurociencias (centro mixto do CSIC e a Universidade Miguel Hernández) e único firmante español do artigo que aparece no último número de Nature Genetics .A falta de diagnóstico preciso neste tipo de anomalías é unha fonte de ansiedade e preocupación nas familias dos afectados apostilla o investigador. Os resultados agora publicados permitirán mellorar as técnicas de diagnóstico, especialmente as prenatales.
Ademais, agora será posible facer un estudo adecuado do seu incidencia cando se explore a súa existencia en individuos con anomalías cerebrais suxestivas, xa que ata o momento a frecuencia da alteración agora descrita é descoñecida, explica Martínez, posto que ao non estar caracterizada non se buscaba en pacientes. En calquera caso, é de esperar que o seu incidencia non sexa moi alta e poida clasificarse como causa dunha enfermidade rara, conclúe o investigador.
Cinco anos de investigación
A investigación, cunha duración de cinco anos, conta cunha fase clínica desenvolvida íntegramente en Estados Unidos e outra segunda fase de investigación en laboratorio. É nesta última na que colaboraron os científicos do Instituto de Neurociencias de San Juan de Alicante (Alicante), que contan cunha ampla experiencia no estudo de mutacions desta rexión cromosómica.
Para comprender os mecanismos da alteración xenética foi necesario desenvolver un modelo animal con ratons transxénicos que permitise replicar a alteración, aclara Martínez. Para iso os investigadores crearon un ratón con sobreexpresión do xene Lis1 -o máis importante da rexión cromosómica estudada- que permitiu evidenciar experimentalmente que a duplicación deste xene conleva alteracións na proliferación dos proxenitores neurales e a migración das neuronas, indispensable para a correcta formación do cerebro.
Esta alteración é parecida á observada en modelos de falta do xene descritos con anterioridade. O traballo demostra que modificacións na expresión destes xenes, tanto por defecto como por exceso, causan alteracións severas do desenvolvemento cerebral, explica Martínez. De feito, a deleción (perda) dos xenes do brazo curto do cromosoma 17 está relacionada con outras enfermidades neuronales como a síndrome de Miller-Dieker (lisencefalia tipo 1), unha rara enfermidade que causa epilepsia con atraso do desenvolvemento e é provocada por unha menor expresión dos xenes controlados polo cromosoma 17.
A televisión invita á ciencia ao seu horario de máxima audiencia.
O investigador da Universidade de Navarra (UNAV) Bienvenido León realizou un seguimiento das noticias científicas nas principais cadeas de televisión europeas para comprobar que a repercusión deste tipo de información vai aumentando, aínda que en ocasións careza da calidade desexable. España ocupou o primeiro posto europeo en tempo de emisión de información científica, con 67.862 minutos.
Os afectados pola síndrome agora descrita sofren discapacidad intelectual e alteracións dos trazos faciales. É causada por unha alteración do desenvolvemento embrionario baixo a que, segundo os resultados deste estudo, subyace unha duplicación dos xenes que se sitúan na rexión terminal do brazo curto do cromosoma 17, relacionado coa formación do cerebro. Os investigadores identificaron dúas variantes xenéticas (duplicación dos xenes Lis1 e YWHAE) que producen dúas formas clínicas diferentes. Pese á identificación, a síndrome non recibiu ningún nome especial.
A investigación permitiu rellenar un oco diagnóstico en individuos con estas alteracións, explica Salvador Martínez, do Instituto de Neurociencias (centro mixto do CSIC e a Universidade Miguel Hernández) e único firmante español do artigo que aparece no último número de Nature Genetics .A falta de diagnóstico preciso neste tipo de anomalías é unha fonte de ansiedade e preocupación nas familias dos afectados apostilla o investigador. Os resultados agora publicados permitirán mellorar as técnicas de diagnóstico, especialmente as prenatales.
Ademais, agora será posible facer un estudo adecuado do seu incidencia cando se explore a súa existencia en individuos con anomalías cerebrais suxestivas, xa que ata o momento a frecuencia da alteración agora descrita é descoñecida, explica Martínez, posto que ao non estar caracterizada non se buscaba en pacientes. En calquera caso, é de esperar que o seu incidencia non sexa moi alta e poida clasificarse como causa dunha enfermidade rara, conclúe o investigador.
A investigación, cunha duración de cinco anos, conta cunha fase clínica desenvolvida íntegramente en Estados Unidos e outra segunda fase de investigación en laboratorio. É nesta última na que colaboraron os científicos do Instituto de Neurociencias de San Juan de Alicante (Alicante), que contan cunha ampla experiencia no estudo de mutacions desta rexión cromosómica.
Para comprender os mecanismos da alteración xenética foi necesario desenvolver un modelo animal con ratons transxénicos que permitise replicar a alteración, aclara Martínez. Para iso os investigadores crearon un ratón con sobreexpresión do xene Lis1 -o máis importante da rexión cromosómica estudada- que permitiu evidenciar experimentalmente que a duplicación deste xene conleva alteracións na proliferación dos proxenitores neurales e a migración das neuronas, indispensable para a correcta formación do cerebro.
Esta alteración é parecida á observada en modelos de falta do xene descritos con anterioridade. O traballo demostra que modificacións na expresión destes xenes, tanto por defecto como por exceso, causan alteracións severas do desenvolvemento cerebral, explica Martínez. De feito, a deleción (perda) dos xenes do brazo curto do cromosoma 17 está relacionada con outras enfermidades neuronales como a síndrome de Miller-Dieker (lisencefalia tipo 1), unha rara enfermidade que causa epilepsia con atraso do desenvolvemento e é provocada por unha menor expresión dos xenes controlados polo cromosoma 17.
Os resultados indican que o número e o tempo de emisión de noticias relacionadas coa ciencia aumentou, en comparación a fai unha década, pero aínda non igualan o interese que a cidadanía declara ter cara á ciencia, sinala a SINC, Bienvenido León, autor do estudo e profesor de Produción Televisiva na UNAV.
O traballo de investigación circunscribiuse ás principais cadeas públicas e privadas de España, Francia, Alemania, Italia, e Reino Unido. En tómaa de mostras, que realizada na terceira semana de setembro de 2003 e de 2004, codificouse a información emitida de acordo a atributos como inmediatez, conflito, significancia, interese visual ou proximidade.
Da enquisa europea extráese que la falta de comprensión é o principal motivo para o 32% da poboación europea desinteresada polas noticias científicas. Para León, que estas noticias teñan explicacións e información contextual é absolutamente imprescindible.
O xornalismo científico require do coñecemento dunha serie de materias e técnicas de comunicación que fan moi difícil exercelo para quen non as domina, di o experto. Por iso, o investigador advirte da necesidade de contar con xornalistas especializados, xa que, tamén é moi importante coñecer e valorar a solvencia das fontes, o que resulta case imposible para quen non está especializado.
España, á cabeza en produción de información científica
Dos cinco países analizados, España ocupou o primeiro posto en tempo de emisión de información científica, con 67.862 minutos, seguida por Francia con 63.832. Reino Unido con 32.870 minutos e Alemania con 28.554 son os países que menos tempo dedicaron aos temas de ciencia, medio ambiente e saúde.
Doutra banda, os telediarios de España (TVE e Telecinco) e Francia (France 2 e TF1) foron os que máis informacións emitiron, con 733. A diferenza estivo neste caso na cifra de noticias científicas, xa que mentres en Francia a ciencia (entendida como ciencia básica, tecnoloxía, saúde ou medio ambiente) estaba presente nun 13,5% das noticias, en España esta porcentaxe quedábase no 5,2%.
As noticias científicas de maior duración media (en segundos) emítense con todo en Reino Unido, onde cada peza dura un promedio de 105 segundos. Séguenlle Italia (con 93 segundos de media), España (92), Francia (87) e Alemania (71).
Toda esta estatística é, segundo León, superior en tempo e número de noticias á que existía en estudos anteriores, como os realizados por Dorothy Nelkin (1995) ou Carol Rogers (1999). A diferenza destes estudos, o investigador navarro atopou que a información contextual das noticias científicas era bastante abundante, xa que estaba presente nun 58,7%. Con todo, a explicación científica necesaria para unha adecuada comprensión só se atopaba nun 14,7% das noticias emitidas.
As estatísticas do último Eurobarómetro cifran nun 88% a poboación europea que está moi interesada ou moderadamente interesada en descubrimentos médicos; un 87% en contaminación ambiental; e un 78% en descubrimentos científicos. Paradóxicamente, a porcentaxe de europeos que se declaran interesados en noticias deportivas e políticas é menor, malia a ampla cobertura que estas reciben.
Cara a novos formatos dixitais
Unha das conclusións do estudo é a demanda de novos formatos televisivos que, en horario de máxima audiencia, permitan a difusión de información científica de calidade. A ciencia ha de atopar formas específicas de chegar eficazmente ata o público a través destes xéneros sinala a SINC o investigador. Argumenta ademais que a información ideal debería ter unha duración próxima aos 3 minutos, fronte ao minuto ou minuto e medio habituais e cuxos temas idóneos sexan aqueles que poden conectarse coa experiencia cotiá do público e explicados en términos sinxelos.
León suxire posibilidades como a do xornalista que explica os conceptos científicos falando á cámara e utilizando gráficos que aparecen sobre un panel, como se fai na información meteorolóxica co efecto coñecido como chroma key . Animo aos medios de comunicación a utilizar imaxes xeradas por ordenador para ilustrar este tipo de información, di a SINC o experto.
Descobren unha especie única de iguana rosada nas Illas Galápagos.
Cando en 1835, o naturalista británico Charles Darwin visitou o arquipélago non viu as iguanas rosadas. Habería que esperar máis de 150 anos para que se descubrisen, e ata agora para que científicos italianos e ecuatorianos determinen, grazas ás análises xenéticas, que é unha especie única.
