Invictus
Esta película está baseada na vida de Nelson Mandela, en como fixo que un país de brancos e negros se unisen grazas ao rugby. Ao comezo do seu mandato como Presidente de Sudáfrica, a comunidade branca e negra estaba completamente dividida (apartheid), pero co rugby fixo que todos, brancos e negros, se apoiasen mutuamente para poder gañar a copa do mundo de Rugby de 1995. Destaca moito a importancia do deporte.
Nelson Mandela estivo no cárcere 27 anos nunha cela moi peqena e en condicións penosas, o goberno de Sudádrica rexeitara as peticións de liberdade. Se queredes saber máis da súa vida pulsade sobre o seu nome.
O título da película é por un poema que el fixo no cárcere con ese mesmo título.
É unha película que me gustou porque é unha forma de aprender entretida.

XaCoBeO Blue:Sens

No ano 89/90 o Obradoiro CAB foi eliminado polo Júver Murcia nun partido para ascender a ACB. O equipo murcián incorreu en aliñación indebida, ao utilizar como xogador nacional a Esteban Perez, que tiña pasaporte arxentino. Isto motivou o inicio dunha batalla xudicial inédita en España.
Despois de 20 anos o Obradoiro CAB gaña o xuízo e ten unha praza reservada en ACB. O Obradoiro Cab tamén se chama Xacobeo Blue:Sens polos patrocinadores.
Así, este ano a nosa cidade, Santiago de Compostela, ten 2 equipos de baloncesto nas primeiras ligas. O Beirasar Rosalia en LEB prata, cunha tempada non moi boa o ano pasado e o Obradoiro CAB en ACB. Esperamos que a tempada do Obradoiro mellore a do Rosalía.
O pasado mes de decembro puidemos gozar dun partido inesquecible: a vitoria sobre o Madrid, invicto desde o comezo da liga; foi moi emocionante… Noraboa a este equipo recén estreado/ascendido.
El Cartero y Pablo Neruda
Nesta película Mario, o protagonista, consegue un traballo como carteiro auxiliar, porque hai un poeta que recibe moitas cartas. Trátase de Pablo Neruda, un poeta -comunista e do pobo, di Mario- ao que o goberno de Chile exilia a unha illa ao sur de Italia por razóns políticas.
Pablo Neruda e Mario fanse amigos. Pablo ensina a Mario o que son as metáforas e tamén como facer que Beatrice -unha camareira- se namore del facéndolle poemas co que el sentía por ela. Ambos comparten a beleza das cousas, da natureza da illa, etc.
Ao final Mario casa con Beatrice e van ter un fillo chamado Pablito en honor a Pablo Neruda , pero…
Creo que é unha película moi boa é aconsélloa a todos os públicos.

Cartel do filme na versión orixinal
DESPEDIDA NADAL 2009
Ola blogueiros este ano tócame a min facer a despedida do nadal.
O nadal é unha festa cristiá na que se celebra o nacemento de Xesucristo. É unha festa moi fermosa porque nos reunimos todos coas nosas familias, para cear no caso da Noiteboa e comer no caso da Nadal.Tamén me gusta porque se ve aos nenos ilusionados coa chegada de Papá Noel que lles vai traer os regalos, a comida típica da nadal (depende de cada casa: pavo, marisco, bacallau…) e os seus doces típicos coma os polvoróns e o turrón.
Tamén hai xente que non pode disfrutar da navidad porque non ten un fogar ni unha familia, isto deberíanos dar un pouco de vergoña e todo por culpa dos políticos,empresarios, nós mesmos….
Espero que o pasedes ben e non vos atragantedes cas uvas en fin de ano.
Deséxovos feliz ano e feliz nadal.

CUMIO EN COPENHAGUE

En Copenhague reuníronse mandatarios de cerca de 200 países para intentar paliar o problema do cambio climático. España, coma outros países incumpriu o tratado de Kyoto (1997) pero agora é un dos maís flexibles para cambiar o seu comportamento. Comprométese a baixar as súas emisións ata un 20% menos no 2020.
Ademais déronse a coñecer novidosas solucións relacionadas con este tema: unha é que a Terra se desvíe da órbita e se alonxe un pouco do sol a outra é poñer billóns de cristais para que non entren tanto os raios do sol na Terra. Todo isto está por ver.
Pero, non se logrou un acordo de todos e vinculante, moitas diferencias entre os países pobres e os ricos á hora de reducir emisións -porque iso custa diñeiro-, entre os que máis contaminan está China, porque traballa barato para os países desenvolvidos -é dicir nós.
Ao final quedouse en reducir unilateralmente e comunicalo antes de febreiro de 2010, esa redución será verificada e informarase á ONU. Ou sexa, bastante fracaso este cumio: o planeta vai seguir quentándose.
De todos xeitos, os que contaminamos o planeta somos nós e deberiamos parar de contaminar tanto, non vos parece? Pois, a reducir contaminación, mirade isto.
A maxia da robótica
A semana pasada fomos co profesor de Tecnoloxía a unha exposición sobre A maxia da robótica, organizada pola Dirección Xeral de I+D+I e patrocinada pola Xunta de Galicia e a Consellería de Innovación e Industria.
Estivemos alí dúas horas, na primeira hora déronnos unha charla sobre as funcións que tiña un robot de LEGO e despois ensináronnos a usar o programa no ordenador. O programa serve para darlle instrucións ao robot.
Na segunda hora puxémonos en grupos de catro para facer uns 20 desafíos, o grupo no que estaba eu só puido resolver sete desafíos xa que tiñan a súa complicación; algúns deles foron:
1- Tiñamos que facer que o robot fora para adiante durante algúns segundos.
2- Tiñamos que facer que o robot fora para diante, dera un xiro de 90 graos e volvera cara nós.
3- Ao dar nós unha palmada tiña que andar e cando lle deramos outra palmada pararse.
4- Este era o desafío maís complicado: o robot tiña que facer un triángulo a través dun sensor de movemento.
Eu paseino moi ben, foi moi divertido e aprendemos algo novo.
Se queredes saber un pouco mais sobre os robots e o seu experimento este é o enlace.

O SALÓN DO MANGA EN BARCELONA

O Salón do Manga celebrouse en Barcelona, concretamente en Hospitalet, fai uns días (29 de outubro ata o 1 de novembro). Neste evento, as persoas poden vestirse como os personaxes que aparecen no manga e no anime e ninguén os mira con noxo ou rareza senon con asombro e admiración; esta actividade denominase Cosplay. Ademais podes ler cómics ou ver animes novos porque soen aconsellarte.
O máis interesante deste evento é cando se recoñece o traballo realizado á hora de facer os disfraces.
Este ano O Salón do Manga rendeu homenaxe ó creador do pernonaxe de Shin Chan, Yoshito Usui, que faleceu recentemente.
Cando cumpra 18 anos irei a Barcelona a facer Cosplay porque son un afeccionado a isto e gústame moito. Levo un ano facendo o disfraz, de momento só teño feita a espada que vestirei co traxe. Conmigo virá o meu primo que támen é afeccionado. Espero que valoren positivamente o noso traballo: vestirémonos dos personaxes de kingdom heart, eu vestirei de Cloud e el de Sephiroth, os que figuran na foto.
Os luns ao sol
Esta película retrata a clase social traballadora, o acoso no traballo, a xente no paro, a tristeza, a soidade…
Vemos o que lle ocorre a “Santa” e aos seus compañeiros, que os botaron do traballo porque os coreanos facían os barcos máis baratos e a empresa foise a pique, logo algún deles trata de buscar traballo pero todo lles sae mal e as cousas da casa tampouco lles vai moi ben, ata tal punto que un compañeiro de “Santa” (Amador) suicidouse, na súa casa tiña todo abandonado, estaba sen auga debido a que non pagou o recibo, … A outro foille mellor e investiu os cartos da indemnización nun bar.
“Santa” é o único dos seus compañeiros que ás veces fai bromas, os seus compañeiros e el rouban un barco coa intención de tirar as cinzas de Amador ao mar, pero esqueceuselles e logo rinse entre si polo ocorrido. Aínda así este personaxe é o máis loitador, o que nos fala da solidariedade entre os traballadores, o que non acepta a situación, etc.
A película retrátanos varias vidas da clase traballadora, o que nos quere decir é o que sucede cando botan a un do seu traballo e queda no paro, chegando mesmo ao abandono absoluto, como no caso de Amador.
A min pareceume algo lenta a película, debido a que estou acustumado a películas con máis acción, pero a película é interesante en si polo seu contido social e o ben que o retrata.

Dous dos actores, L.Tosar e J. Bardem, do filme
WiNdOwS 7

Windows 7 é a máis recente versión de Microsoft, un sistema operativo producido por Microsoft Corporation para uso no PC, incluíndo equipos de escritorio, portátiles e equipos media center.
A data de venta oficial para o Windows 7 foi o 22 de outubro de 2009. A diferencia do seu antecesor, Windows 7 é unha actualización incremental do núcleo NT 6.0 , isto coa meta de manter certo grao de compatibilidade coas aplicacións e hardwares nos que Windows Vista xa era compatible. As metas do desarrollo para Windows 7 foron mellorar súa interfaz para facela máis amena ao usuario e incluír novas características que permitisen facer tarefas dunha maneira máis fácil e rápida, ao mesmo tempo en que se realizarían esforzos para lograr un sistema máis lixeiro, estable e rápido.
Diversas presentacións dadas pola compañía no 2008 xa tentaran demostrar as capacidades multitáctiles, a súa interfaz redeseñada xunto cunha nova barra de tarefas e un sistema de redes domésticas denominado Grupo no fogar, ademais das melloras de rendemento. Todo unha marabilla, segundo a súa opinión, claro; logo veremos como funciona, porque o Vista deixaba moito que desexar.
Windows escolleu a aldea asturiana de Sietes para facer o anuncio publicitario, pola coincidencia no nome e tamén para demostrar o doado que é usar o novo Windows 7. No enlace podedes ver esta e máis cousas.
O Descenso
O descenso é o meu hobby: un deporte de risco no que tes que baixar unha pista previamente preparada nunha montaña e baixala no menor tempo posible. Hai dúas carreiras chamadas mangas: a 1ª manga elixe os mellores tempos de cada categoría e na 2ª manga os mellores corredores do día compiten polo 1º posto.
As bicicletas de descenso están preparadas especialmente para este deporte e non vale calquera bicicleta de montaña porque podes matarte, o único malo deste deporte é que as bicicletas son moi caras.
Gústame este deporte porque creo que é un deporte moi interesante no que podes descargar toda a adrenalina, ademais é moi apaixonante: se o probas emgánchaste.
Non é un deporte apto para todos xa que é moi perigoso porque pasas a moita velocidade ao lado de árbores e pedras e se te das contra elas pódeste facer moito dano, nas carreiras sempre hai unha ambulancia.
A pesar do risco que corres gústame moito este deporte e en ningún momento creo que me chegue a aburrir; practico este deporte dende fai un ano e medio con amigos porque eu non teño unha bici de descenso, procurarei aprobar todo este ano para que poidan comprarme unha bicicleta aínda que sexa de 2ª man.