roxy.bordomas
Este artigo foi publicado por roxy.bordomas e arquivado en Sexualidade
A menudo, en la vida, se tiene relaciones sexuales, pero no siempre se toman precauciones para evitar serios problemas que pueden venir después como enfermedades sexuales y embarazos.
Trataremos un tema común, el embarazo no deseado en la adolescencia.
Muchos adolescentes mantienen relaciones sexuales sin métodos anticonceptivos, y en este caso, la adolescente tiene riesgo de quedarse embarazada.
El embarazo debe ser un periodo feliz, pero para las adolescentes se convierte en una tragedia, no sólo para ella, también para el futuro bebé y los familiares, que se convierten en la fuente de ingresos.
El periodo del embarazo puede repercutir en su vida social e interrumpir parte de los estudios de la menor. Una vez que la menor se entera de su embarazo les duele y les tortura psicológicamente. No todas las menores se atreven a decirles a sus familias el problema. Generalmente, son estos los problemas que llevan a la adolescente a abortar o a otras alternativas igual de preocupantes. La decisión que ella tome dependerá del apoyo que reciba de su pareja, familia y amigos.
En caso de que decida tener el bebé, puede nacer con serios problemas físicos o con trastornos psicológicos, ya que es hijo de madre muy joven. Después, ser madre adolescente es un problema también para la familia, ya que suelen ser los principales responsables del bebé porque la adolescente no se puede ocupar ella sola de todo y no tiene los suficientes ingresos económicos para criarlo.
florentina.vasileva
Este artigo foi publicado por florentina.vasileva e arquivado en Adiccións
As adiccións son unha enfermidade que afecta ao cerebro.
Algúns estudios demostran que as adiccións provocan cambios da saúde, por exemplo: moitas persoas comezan a tremer, outras súan máis do normal…
A adicción é unha enfermidade que se pode curar.
A NOSA ENTREVISTA
Aquí entrevistamos a un rapaz chamado Dimitar, que ten 17 anos e está adiccionado ao tabaco.
NÓS:Dende cando fumas?
DIMITAR:Dende os 12 anos.
NÓS:Gustaríache deixar de fumar?
DIMITAR: Si, pero non podo.
NÓS:Por que empezaches a fumar?
DIMITAR: Porque mo ofreceron os meus amigos.
NÓS:Qué sentes cando fumas?
DIMITAR: Alivio, tranquilidade.
NÓS:Aconséllasllo a alguén?
DIMITAR: Non, pero os que queiran que fumen.
NÓS:Por que?
DIMITAR: Porque é malo para a saúde, pero bos para perder quilos.
NÓS:Hai alguén máis na túa familia que fume?
DIMITAR: Si, meu pai.
NÓS:Cómo aprendiches a fumar?
DIMITAR: Vendo moitas peliculas.
NÓS:Probaches droga algunha vez?
DIMITAR: Sí, un pouquiño case nada.
NÓS:Por qué?
DIMITAR: porque quería ver o que ía sentir.
NÓS: E que sentiches?
DIMITAR: Un pouco de mareo e nada máis porque probei so un pouquiño.
angel.sisan
Este artigo foi publicado por angel.sisan e arquivado en A relixión no mundo actual
O sacerdote don Dositeo exerce nas parroquias de Leiro e Ribadumia. Facémoslle unha entrevista sobre o catolicismo porque leva moitos anos como cura e é un bo home e moi querido nas súas parroquias.
- Que é o que fai falta para ser sacerdote?
Primeiro hai que sentilo, ter vocación, ter desexo, este é un traballo difícil porque é necesario pensar máis nos demais que nun mesmo.
- Cantos anos fan falta para ser sacerdote?
Normalmente 12 anos, contando con todo, claro: a primaria, o bacharelato e despois 6 anos de preparación.
- Que te levou a ser sacerdote?
Desde neno sempre me gustou, xa a ver aos outros curas dando as misas e a familia apoiábame.
- Ao acabar a carreira de sacerdote, cantas igrexas che adoitan dar?
Unha ao principio para ir acostumándome.
- Quen manda os curas á distintas parroquias?
O arcebispo de Santiago.
- Como se pode chegar a ser arcebispo?
É cousa do Papa.
- Porque non vos podedes casar
É unha lei da Igrexa, pero se queren poden votala a abaixo, non e lei divina.
- Nunca te puxeches nervioso a ver tanta xente na igrexa?
Antes si, pero ahora no.
- Que éo que máis che gusta deste traballo?
Poder servir e axudar os demais.
Porque son os meus amigos desde que son cura e non quero que lle xurda nada.
- Cantos curas hai o dia da porta Santa?
Máis de 100,seguramente e o fan moitas veces.
- Que lle parece a vostede que haxa persoa non creientes na relixión?
Cada un e libre, pero o mellor non tiberon unha formación relixiosa, outras non estudiaron no catolicismo se non cos protestantes ou cos musulmáns.
cristina.bugarin
Este artigo foi publicado por cristina.bugarin e arquivado en Sistemas políticos
SISTEMAS POLÍTICOS DE ESPAÑA :
El sistema político de España es una monarquía que se hereda. El rey de España es Don Juan Carlos de Borbón, él es el jefe de estado que controla toda España.
Rey Don Juan Carlos de Borbón
En España la monarquía que hay es la democrática, o sea, que la democracia es cuando el pueblo tiene el derecho a votar para decidir la persona que va a gobernar. Aparte del Rey también esta el Presidente, el Congreso de Diputados y el Consejo General del Poder Judicial.
-El presidente es José Luis Rodríguez Zapatero que se encarga del poder ejecutivo, es decir, dirige la Defensa de Estado, Administración Civil y Militar y la Política Interior y Exterior.
El presidente Don José Luis Rodríguez Zapatero.
-El Congreso de Diputados se encargan del poder legislativo, son los que aprueban los presupuestos del Estado y supervisan la acción del gobierno.
Congreso de Diputados de Madrid.
-El Consejo General del Poder Judicial se encargan del poder judicial. Además son los que supervisan de que los jueces no dicten sentencias incorrectas y también aprueban las leyes correctas hechas por el Congreso de Diputados.
Los que se encargan de la supervisión del proceso electoral es la Junta Electoral.
En la forma de gobierno de España, que es la democracia como dijimos antes, cada cuatro años se realizan las elecciones, de manera que a cada domicilio se le manda una tarjeta para que cubran con el partido político deseado, luego el día de elecciones se iría al sitio indicado de cada ayuntamiento y se depositaría cada tarjeta en las urnas.
A continuación para finalizar este trabajo, vamos a hablar sobre el sistema de gobierno de Ribadumia :
Expondremos una entrevista hecha a Dña. Lidia Álvarez Ares (concelleira del Partido Popular de Ribadumia y tía de una de las dos buenas y magníficas estudiantes que realizan este trabajo).
1- ¿En qué consiste su trabajo?
-Mi trabajo consiste en organizar, por parte de cultura: actos culturales, excursiones, programación de actos para realizar en auditorios, casa de la cultura… Ver la calidad de vida laboral de las personas mayores, personas con pocos recursos… Dar apoyo a niños con problemas de integración, aprendizaje… etc.
2- ¿Cuáles son los proyectos que tiene pensado realizar el grupo de gobierno a lo largo de lo que le pueda quedar de mandato en el concello?
-Poner en marcha la casa de la cultura de Ribadumia, que engloba la biblioteca, el local de la asociación de la tercera edad y poner en marcha el centro de conciliación de las personas mayores. Por otra parte, dar servicio a las pocas viviendas que quedan sin alcantarillado, asfaltar caminos, seguir haciendo aceras, nuevos puntos de luz, inagurar la carballeira de Barrantes, donde quedan por colocar un área polideportiva, una zona de juegos para niños y un mirador.
3- ¿Cómo es la estructura del grupo de gobierno en Ribadumia? (cual es el trabajo del que se hace responsable cada empleado en el concello de Ribadumia)
-En total somos seis concejales pero comentaré sobre tres o cuatro, la teniente alcalde, (concejala de cultura y servicios sociales) se encarga de: los servicios sociales, educación y sanidad, a través de estos servicios facilitarle a los vecinos, en todo lo posible, una vida digna y velar por sus derechos.
El concejal de obras y servicios, deportes y juventud se encarga de apoyar el deporte y facilitarle a las personas que requieran estas actividades que lleguen a un buen término.
Concejal de urbanismo y medioambiente que se encarga de velar por los derechos y deberes de los ciudadanos en todo lo que concierna al urbanismo.
Luego están el concejal de cooperación vecinal, el de cuentas, economía y hacienda y personal y regimen interior, que viene siendo ahora la alcaldesa de Ribadumia.
4- ¿Cómo se organiza usted para compaginar su trabajo con su vida familiar?
-Pues el día anterior suelo planificar el trabajo que vaya a realizar al día siguiente de manera que no deje de atender a mi vida familiar ni a mi trabajo tampoco.
5- ¿De que obra es de la que se sienten más orgullosos de las que han realizado?
-Yo, de las que me siento más orgullosa es todas las que han tenido que ver con los servicios para la tercera edad, para personas dependientes, para niños y para la mujer.
6- ¿Es un trabajo que le gusta y siempre ha querido tener, o es un trabajo que le surgió en un momento determinado de su vida?
-Es un trabajo que me surgió en un momento determinado.
alejandra.padin
Este artigo foi publicado por alejandra.padin e arquivado en Sistemas políticos
Entrevistamos a Silvia Elvira Sanguino porque queríamos saber como era la sociedad en la época de Franco. Silvia tenía entonces unos 20 años y vivía en el centro de Madrid.

1. ¿Usted, en la época de Franco tenía muchas libertades?
Lo que se dice libertades no muchas, pero alguna que otra teníamos.
2. ¿Cuándo Franco falleció, se notó mucho el cambio?
El primer año de fallecer Franco no se notó mucho pero al cabo del año y medio lo que tenían los españoles era miedo de que se diera un golpe de estado (...).
3. ¿Qué opinaba usted de la forma de pensar de Franco?
Que era un dictador.
4. ¿Usted, cuando era más pequeña, pasó hambre?
Hambre lo que se dice hambre no, pero sí hubo entre los años 70 y los 80 una carencia muy grande de alimentos en las ciudades más que en los pueblos.
5. ¿Durante el franquismo, hubo mucha corrupción?
Había corrupción, es como la de ahora sólo que cambia que sólo eran los ministros de Franco y ahora son muchos más (...).
6. ¿Quá opina sobre las dictaduras?
Pienso que son malas, tanto de la derecha como de la izquierda. En las dictaduras la base fundamental es la carencia de libertades (...)
7. ¿Franco tenía sucesor?
Yo creo que sí, yo creo que hubiese sido Carrero Blanco pero lo mató el.
8. ¿Cuándo usted estaba en el colegio...había algún simbolo franquista?
Sí,aparte mi colegio se llamaba Francisco Franco y no había más símbolo que el nombre y todas las mañanas teníamos que cantar el "CARA AL SOL" y teníamos en todas las clases fotos de
Francisco Franco (...).
9. ¿La enseñanza en esa época era muy estricta?
Sí, era bastante estricta y sobre todo había a los prefesores un respeto que ahora los chavales no tienen (...).
10. ¿La dictadura franquista tuvo algo beneficioso?
Yo creo que lo único que hubo fue el respeto a la gente mayor, a los padres y a los profesores. Yo creo que eso fue lo único que nos quedó de bueno a la gente de nuestra época (...).
11. ¿Usted sufrió alguna agresión policial en aquella época? Por qué?
Cuando era estudiante día si y día también la policía corría detrás de nosotros y algún mamporro con una porra si que nos dieron en la cara. Porque estábamos en contra de todo, los
estudiantes de aquella época éramos antifranquistas y antipoliciales.
12. ¿Usted nota diferencia entre esa época vivida y la actual?
Sí,mucha. La diferencia es que ves a los estudiantes, a la gente que anda por las calles y no tiene nada que ver con esta época. Hay otro tipo de educación, totalmente. Yo me quedaría con
la actual porque siempre hay un avance positivo de todo esto aunque puedes añorar parte del pasado sobre todo en el respeto pero bueno...yo me quedo con la actual (...).
13. ¿Franco fue muy adorado en España?
Para nada,yo creo que adorado para nada. Pero tambien había gente que le quería,que era franquista. Pero yo creo que lo que hubo fue mucho miedo y la gente tenía que obedecer lo que
el decía si no querías ir a la carcel o que te fusilaran.
iago.buceta
Este artigo foi publicado por iago.buceta e arquivado en Problemas de Xénero
Violencia de Xénero
Neste traballo imos usar a abreviatura VDX para referirnos á violencia de xénero
A violencia de xénero é a violencia exercida hacia o sexo oposto, que normalmente é dos homes as mulleres.
A razón de exercer esta violencia é o menosprezo ó sexo contrario.
Índices de mortalidade por VDX
Os índices de mortalidade por violencia de xénero son moi altos, pois só no 2008 morreron 94 mulleres en España, e o peor é que, malia das moitas campañas que se fan, a cifra non diminúe, xa que no pasado 2009 producíronse aproximadamente 84 mortes por VDX.
En total, entre o 2000 e o 2010, morreron nada mais e nada menos que 842 mulleres tan só en España, pero tamén hai que ter en conta que o número de mortes que puxemos antes e tan só os que sairon na prensa, pero producíronse moitas máis casos aínda que non son coñecidos. Desta maneira a cifra podería chegar a cerca de 1000 mulleres.
Foto de un home exercendo a violencia machista.
Día contra a violencia de xénero
O día 25 de novembro é o día nacional contra a violencia de xénero, no que se fan manifestacións por diferentes puntos de España e se fai campaña contra a VDX, enfocada sobre todos ós menores, xa que os hai que concenciar para o seu futuro.
Sensibilización dos menores
Moitas veces dáse a VDX en matrimonios con fillos menores, facendo que estes consideren este acto normal e xustificable de forma que cando crecen poden chegar a efectuala, repetindo así o ciclo anterior.
Por iso mesmo hai que sensibilizar ós menores, para que comprendan que a VDX non é normal e que se debe evitar.
Entrevista
Nesta ocasión decidimos entrevistar a Mercedes Chaves,Abogada.
-Trataches moitos casos de VDX?
Cada tres meses e medio fago garda no turno do oficio, e o excepcional é que non haxa ningún.
-Cal foi o caso que máis che impresionou de VDX?
Dos que máis me impresionaron foron maltraton psicológicos.
-É habitual recibir, ou tratar casos de VDX?E de mulleres a homes?
Si bastante habitual. Non tratei ningún caso, nin coñezo a ninguén que o fixera.
-Que medidas recomendas para evitar a VDX?
O respeto mutuo.
-Que opinas das medidas penais tomadas contra os agresores?
Son suficentes e adecuadas, pero de todas formas hai casos que as mulleres usan os medios que lle da a lei para proveito propio.
-Cal é o perfil mais común dos agresores?
Non hai un perfil concreto, hainos de todas as clases sociais, con ou sen educación.
-Que lle recomendas facer as víctimas da VDX?
Denunciar ante todo, porque agora hai moitos mecanismos legais e sociais.
javi.pinheiro
Este artigo foi publicado por javi.pinheiro e arquivado en Traballos

Moitas leiras volvéronse cultivar en numerosos puntos de Ribadumia. Algunhas terras, antes a monte, limpáronse, abonáronse e sementáronse. Agora, nas casas vense moreas de leña, de millo, etc. Os donos das viñas, que por algún motivo deixaban os acios de uvas pudrirse, agora, ou ben alúganas, ou ben os seus fillos trabállanas.
Como consecuncia desta ¨crise¨, as terras volven cultivarse, para aproveitar as terras e para non ter que comprar os alimentos que poden producir eles mesmos. Un exemplo a xente cultiva millo, moen o millo e así alimentan a galiñas, que poñen ovos, e xa tes feita unha comida; ou crías un porco con penso e, se sementas, con patacas, verduras, etc…