Jane Goodall é unha das máximas expertas no estudo do comportamento animal e na defensa da natureza. No seu libro “Otra manera de vivir” recórdanos algo que xa deberíamos saber: que a Terra é cousa de todos. Vou transcribir uns parágrafos dese libro impactantes:
“A maior parte das nosas aves de corral críanse en “granxas en batería”, construccións nas que se apilan centos de gaiolas unhas enriba doutras. Nas granxas en batería de galiñas ponedoras, un só cobertizo pode conter ata 70.000 aves engaioladas. As galiñas están apretuxadas de catro en catro, e ata de seis en seis, en pequenas gaiolas de alambre, tan estreitas que non poden desplegar as súas ás. Como nestas condicións tenden a picotearse unhas a outras, se lles “recortan” os peteiros nunha dolorosa operación; e como as súas uñas se enganchan con frecuencia na malla metálica do suelo das súas gaiolas, ás veces se lles recortan as puntas dos dedos para que as uñas non volvan a crecer.
Cando diminúe a producción de ovos das galiñas ponedoras, se lles nega a comida e a auga durante varios días, invertindo así o ciclo de luz e oscuridade, o que provoca unha muda forzada nas pobres aves, que perden todas as súas plumas e empezan a producir ovos de novo, ainda que só durante unhas poucas semanas. Despois, xa maltreitas e consumidas, úsanse para facer caldo de galiña. Nestas fábricas de ovos, como os poliños machos recén nacidos considéranse un “subproducto” inútil, solen botarse en bolsas de plástico, onde se asfixian a medida que se amontonan cada vez máis corpiños sobre eles. Logo se tiran ao cubo do lixo. Algúns polos se trituran para facer piensos animais… ás veces estando todavía vivos”.
“Non hai que preguntarse se poden razoar nin se poden falar, senón se poden sufrir” (Jeremy Bentham)
