Posted by mlorenzo on mayo 13, 2010
TOUROS
Javier Fausto Gomes Villar
Dispóñome a falar dos touros xa que nos últimos meses falouse moito deste tema, sobre todo, sobre a súa posible prohibición en Cataluña.
Os touros son considerados en España como a festa nacional, e o trato que se lle dá aos animais non é nin moito menos aceptable xa que como en época de Augusto, cos gladiadores, utilízase o sufrimento dun ser vivo para facer gozar ao público, que se dá por satisfeito unicamente cando o animal ou persoa acaba arrastrándose polo chan. Noutros países, como en Portugal, tamén son bastante populares os touros pero teñen algunha pequena diferenza co procedemento de España; en Portugal cando o touro está agonizante, saen ao rodo os forçados que levan ao touro fóra da praza para matalo posteriormente, non ne a mesma praza para gozo do público. Por razóns como esta os touros convértense nun espectáculo no cal se valora máis o gozar do público que a propia vida do animal. Se a situación fose a oposta, é dicir, que os touros toureasen ás persoas, gustaríanos que nos humillasen? Eu diría que non, por iso mesmo deberíamos erradicar os touros do noso país xa que é un dos espectáculos máis degradantes.
Posted by mlorenzo on mayo 5, 2010
CRISE!!
Fanny Sánchez Pérez
Sobre o ano 2008 os políticos comezaron a darse conta de que estabamos nunha grave crise económica a nivel mundial. Aínda que, parece ser, que a cousa comezou nos Estados Unidos de América.
Según os entendidos, algunhas das causas que provocaron esta crise foron os altos prezos das materias primas, aínda que sobre isto, a miña opinión, coa que seguramente estará de acordo a maior parte das persoas, é que as materias primas encarécenas os intermediarios, o que leva á sobrevaloración dos produtos e fai que as persoas en situacións económicas precarias non podan ter acceso ós alimentos de primeira necesidade. A elevada inflación monetaria e a ameaza dunha recesión a nivel mundial, así como a crise crediticia, hipotecaria e de confianza nos mercados, contribuíu a agravar a crise.
En España, repercutiu de forma moi importante a crise da construción e moitas industrias, que fixeron despidos masivos de traballadores. Naturalmente, naceu a inquietude por un presente e un futuro incerto entre a xente traballadora, que pasou de ter unha nómina coa que facer fronte os gastos que causa a vida diaria e familiar a quedarse na calle, moitas veces tendo que facer fronte as hipotecas dos seus pisos.
Para solucionar a crise necesitase moito sentido común e madurez. Non se trata de poñerse a construír pisos si non hai a quen venderllos nin tampouco se poden fabricar miles de automóbiles si só se compran uns centenares cada ano. As familias modestas, que son a maioría, non cambian de coche con frecuencia.
Na miña opinión, creo que si todos os políticos se conformaran con un soldo digno, roubaran menos, se dedicaran a saír menos nos medios de comunicación botándolle as culpas uns ós outros, e TRABALLARAN MÁIS tratando de buscar solucións, pronto sairíamos da crise.
Hai que animar e apoiar a sectores que poden dar traballo a moita xente, como a agricultura, piscicultura, gandería, reforestación de bosques, reciclaxes, etc.
Posted by mlorenzo on abril 13, 2010
LOS CICLOS FORMATIVOS DE GRADO SUPERIOR
Soraya Martínez Pérez
La Formación Profesional no es lo que se cree. Tal vez haya cierta opinión “despectiva” hacia este tipo de formación, ya que en el pasado dichos estudios no englobaban el amplio programa de materias de la actualidad ni se conseguía la preparación con la que cuenta ahora el alumnado al finalizar el curso. Sin embargo, lo cierto es que la situación ha cambiado y, hoy en día, poseer dicha titulación es de gran valía.
En España siempre se ha animado a los jóvenes a seguir estudiando grandes carreras universitarias después de hacer el bachillerato, pero en mi caso he visto más práctico y productivo elegir un ciclo de formación profesional. Este tipo de formación ocupa menos tiempo que una carrera universitaria, las materias se simplifican y se ponen en práctica los conocimientos adquiridos durante el curso en una empresa relacionada con el campo estudiado. De esta manera se consigue destreza y experiencia al aprender a realizar el trabajo correctamente.
Y no sólo eso. Los ciclos formativos tienen una gran salida profesional, ya que el alumnado termina el curso completamente capacitado para cumplir los requisitos exigidos por cualquier empresa del campo laboral correspondiente. De hecho, no sólo se adquieren todas aquellas aptitudes necesarias para adaptarse a situaciones laborales y realizar trabajos técnicos propios de la profesión, sino que también se aprende a asumir responsabilidades de coordinación, planificación y programación. Y, a fin de cuentas, eso es lo que piden las empresas de un trabajador.
Así que, desde mi propia experiencia, ¡os animo a cursar esta formación!
Posted by mlorenzo on enero 20, 2010
O GRAN FRACASO DA ENSINANZA ESPAÑOLA
Miguel Cruz Martínez e Brais Abeijón Pazos
A educación é a clave do estado de benestar, a cal é unha actividade organizada co fin de axudar a mutua adaptación dos individuos e do seu entorno; ésta é necesaria para un bo desarrollo e progreso dun país.
Comparación da educación española frente a OCDE (Organización para a Coordinación e o Desarrollo Económico):
• Excesivo pago ós profesores e menos subvencións hacia os alumnos. Por exemplo, na educación secundaria española invírtense 7.211 dólares por alumno mentras na OCDE son 7.700, e no caso dos profesores os salarios son un 20 % superior á media da OCDE.
• O Goberno Central financia solo o 12,6% da educación, frente a unha media do 49% da OCDE.
• A diferenza entre os salarios dunha persoa que ten a secundaria superior e outra que ten a básica é dun 32% en España mentras que na OCDE é do 52%.
En España solo o 10% dos fillos de pais sen estudos empezan unha carreira e pagan cas súas matrículas, entre o 10% e o 20 % do coste dos seus estudos na universidade pública. Esto demostra que os incentivos e as subvencións á educación están mal diseñados. Esto conleva que máis do 30% dos alumnos da ESO non a rematen mentras que un 30% dos alumnos da universidade tampouco acaben os seus estudos, e outro 30% os rematen dous anos máis tarde. Este derroche podría dedicarse a mellorar a calidade da educación.
Para poder evitar esto o Goberno propón que paguen máis os que suspendan, xa que esto axudaría a solucionar as elevadas tasas de repetición e de abandono, ademáis incrementaríanse as becas e as axudas.
