A LENDA DE A SANTA COMPAÑA

Isto sucedeu hai moitos anos, en 1886,  cando a xente non  podía mercar un vehículo nin tiña televisión.

Un pai máis o seu único fillo viñan de facer o camiño de Santiago. Eles vivían en Carrusel, viñan cansados e fixeron unha parada na igrexa.  Sentáronse e deixaron as súas pertenzas baixo os pés. Era unha noite estrelada, pero eles non se decataron de que detrás de a igrexa había un cementerio moi espeluznante que fora maldicido polo mesmo diaño. O chan empezábase a nubrar e a noite era cada vez máis escura cando escoitaban un ruido. Asomáronse e viron almas en pena guiadas por un esqueleto con túnica negra e unha gadaña. Era a morte. O pai e o fillo saíron correndo, pero co susto olvidáronse das súas pertenzas, nas que levaban tizas e unha cruz. Ó pai, que era moi vello,  deulle un ataque e caeu ao chan. As almas empezaron a camiñar por encima del mentras que o seu fillo desaparecía na escuridade.

Ao día seguinte o pai despertouse na súa casa, porque un veciño o encontrara na igrexa. El empezou a berrar decindo onde estaba o seu fillo. Dúas semanas despois apareceu o fillo, cunha cara branca coma dos mortos, os ollos escuros coma a noite, unha cara sen alma viva. Viña cunha gadaña e cunha túmica negra. El non lograra darlle esquinazo á  Santa Compaña e tocoulle ser o guía. Cinco semanas despois morreu o fillo dun paro cardíaco e tres días despois morreu o pai do mesmo.

E hoxe en día Carrusel non existe.

Xurxo

 

7 Responses to “A LENDA DE A SANTA COMPAÑA”

  1. Verónica Asselin López di:

    me gusta mucho la leyenda, pero más el dibujo, buen trabajo Xuerxo, te felicito 😉 me gusta mucho, es muy original, genial…………

  2. Claudia di:

    O debuxo esta moi ben, bo traballo

  3. geraldin di:

    a contaste moi ben tibeches algn fallito pero gustoume.

  4. Julio di:

    O primeiro, despois da morte, é Sheaskspeare?

  5. geraldin di:

    que falta tiven!!!!
    puxen tibeches e é tiveches.

  6. Mateo di:

    O debuxo e moi bonito pero debuxastes a hitler e un preso, pero da igual porque odebuxo e moi bonito

  7. aroa di:

    Xurxo que debuxo tan bonito .