Archive for Febreiro, 2010

Busca textos de Rosalía sobre xeosfera, hidrosfera e atmosfera

Xoves, Febreiro 25th, 2010

POEMA DE CANTARES GALLEGOS

Corre o vento, o río pasa.
Corren nubes, nubes corren
camiño da miña casa.

Miña casa, meu abrigo;
vanse todos, eu me quedo
sin compaña nin amigo.

Poema en honra a Rosalía de Castro

Xoves, Febreiro 25th, 2010
  • RosliaYa es átomo impapable o inmensidad que asombra,
    aspiración celeste, revelación callada;
    la comprende el espíritu y el labio no la nombra,
    y en sus hondos abismos la mente se anonada

A causa das inundacións en España.

Xoves, Febreiro 25th, 2010

As ocasionais inundacións que tantas desgrazas provocan en España teñen unha sencilla causa. Ao chover a auga desprázase, recollendo máis auga e acumulándose e indo sempre cara abaixo. Se o solo non pode absorber esa auga, provócanse as inundacións. Hai certos elementos e deseños de construción que impiden esta absorción e contribúen ás inundacións.inundacions

Uns exemplos son: a utilización excesiva de cemento, a construción en barrancos ou beiras dos ríos e a utilización de cauces secos de ríos para a edificación de vivendas.


O Ornitorrinco

Xoves, Febreiro 25th, 2010

Nome común: Ornitorrinco                                                                      ornitorrinco

Nome científico: Ornithorhynchus anatinus

Bioloxía: O ornitorrinco é un mamífero semiacuático que habita no este de Australia e na illa de Tasmania. É o único mamífero a parte do equidna que pon ovos, é dicir, ovíparo. Este conxunto de animais denomínanse monotremas. É un mamífero moi extraño; ten peteiro de parrulo, cola de castor e patas de lontra. As patas dos machos teñen un pequeno espolón venenoso que libera unha substancia capaz de producir unha dor moi forte nos humanos. Normalmente pesan entre 0’7 e 2’4 quilogramos e miden 50 centímetros de media os machos e 43 centímetros de media as femias.

Taxonomía: Cando os naturalistas europeos o descubriron, chegaron a pensar que era unha elaborada falsificación. Foi descuberto polos europeos en 1798.

Etimoloxía: O nome científico fórmase con Ornithorhynchus, que deriva da palabra grega ornithorhynkhos, que significa literalmente “fouciño de paxaro”, e anatinus, que significa “semellante a un parrulo”. O nome común en español provén tamén da palabra grega ornithorhynkhos.

Fonte: http://es.wikipedia.org/wiki/Ornithorhynchus_anatinus

Iago Sánchez Rial, coa axuda de Álvaro Fernández Prieto

A capa de ozono

Xoves, Febreiro 25th, 2010

A ozonosfera localízase na estretosfera, preto de 90% de ozono atmosférico está nesta capa, entre 16 a 30 quilómetros de altitude, preto de 20 km de espesura. Os gases na ozonosfera son tan raros que, se os comprimísemos á presión atmosférica ao nivel do mar, a súa espesura non sobrepasaría os 3 milímetros.

As radiacións electromagnéticas emitidas polo Sol traen enerxía para a Terra, entre as cais a radiación infravermella, a luz visible e unha mestura de radiacións epartículas, moitas destas nocivas.

Gran parte da enerxía solar é absorbida e/ou reflexada pola atmosfera; se chegase na súa totalidade á superficie do planeta, este esterilízase.

A ozonosfera é unha das principais barreiras que nos protexe dos raios ultravioleta. O ozono deixa pasar apenas unha pequena parte dos raios U.V., esta benéfica.

Cando o osíxeno molecular da alta-atmosfera sofre interacións debido á enerxía ultravioleta provinda do Sol, acaba dividindose en osíxeno atómico; o átomo de osíxeno e a molécula do mesmo elemento se unen debido á reionización, e acaban formando a molécula de ozono cuxa composición é (O3)

A ozonosfera saturada de ozono funciona como un filtro onde as moléculas absorven a radiación ultravioleta do Sol e, debido a reacións fotoquímicas, é atenuado o seu efeito. É nesta rexión que están as nubes madreperlas, que son as única que se forman na capa de ozono.

ozono

wikipedia.

Investigación da USC

Xoves, Febreiro 25th, 2010
Notas de Prensa
BIOLOXÍA
Investigadores da USC estudan a posibilidade de cultivar árnica, unha das plantas medicinais máis solicitadas polas farmacéuticas europeas.
flor da árnicaUn equipo de investigadores/as da Universidade de Santiago está a realizar unha serie de estudos centrados na árnica, unha planta empregada dende antigo polas súas propiedades medicinais. A súa distribución está restrinxida a determinadas zonas de Europa, entre elas Galicia. Sen embargo, a súa explotación está a poñer en perigo a súa supervivencia en certos lugares, de aí o interese do equipo da USC en estudar e valorar a posibilidade de cultivala.

Aloe Vera

Xoves, Febreiro 25th, 2010

O Aloe vera (aloe vera; Burm, ou Aloe barbadensis; Miller) é unha planta suculenta . É orixinaria do norde e do sur de África.

É unha planta perenne, con follas suculentas dispostas en rosetas, acadando os 50 cm de longo e os 7 de grosor; as follas están compostas de tres capas: unha protección coriácea exterior, unha capa fibrosa debaixo desta; onde se concentra a aloína, o ingrediente activo empregado como laxante en preparados farmacéuticos, e cuxo gosto amargo serve á planta como protección contra os predadores e un corazón xelatinoso onde almacena os seus reservas de auga e co que se preparan innumerables produtos farmacéuticos.

O áloe cultívase para uso medicinal e como planta decorativa.

Nalgunhas rexións popularmente adoita chamarse tamén áloe vera ao áloe saponaria. Aínda que este último pode ter propiedades medicinais similares, a nivel farmacéutico é importante unha correcta identificación da especie.

Actualmente, hai máis de 250 diversas variedades recoñecidas de áloe, das cales, soamente tres ou catro teñen características curativas ou medicinais significativas. O máis potente destes, o rico das vitaminas, minerais, aminoácidos, e enzimas é Barbadensis Muiñeiro do Aloe, coñecido comunmente como áloe vera. A palabra “áloe” deriva do árabe alloeh, que significa: “a sustancia amarga brillante”; a palabra vera vén do latín e significa: “verdade”. En devandita época antiga, esta variedade era considerada o máis eficaz produto medicinal. Non se sabe o tempo que se recoñece como planta medicinal. Unha das aplicacións farmacéuticas, máis antigamente rexistrada, pódese atopar nunha tabliña sumeria de arxila do ano 2100 a.C., pero hai informes de debuxos da planta nas antigas paredes de templos exipcios desde o ano 4000 a.C.

Sarita1c e  Elena1c

.Aloe vera

Os diamantes

Xoves, Febreiro 25th, 2010

En mineraloxía, o diamante é unha estrutura molecular do carbono, onde os seus átomos están dispostos nunha variante da estrutura cristalina, denominada red de diamante. O diamante ten moita fama, sobre todo polas súas características físicas superlativas e a súa beleza; moitas das cales se derivan do forte enlace covalente dos seus átomos. En particular, o diamante ten a  máis alta dureza e a condutividade térmica de todos os materiais comúns. Estas propiedades determinan que as aplicacións industriais principais sexan as de corte e pulido.

diamante

A maioría dos diamantes naturais fórmanse a condicións de alta presión e temperatura, existentes nas profundidades da Terra, no manto, a uns 140 ou 190 Km da superficie. O seu crecemento é moi longo aorredor duns 1 ou 1,3 millóns de anos, debido a súa formación do carbono.

Skizofremia

Xoves, Febreiro 18th, 2010

Este personaxe chámase Skizofremia e ten 13 anos e quere facer o Camiño de Santiago pero resulta que atópase co problema de que a súa nai non lle deixa ir porque é alérxico a moito tipo de plantas e non se sabe coidar por si mesmo, sen embargo, él afirma que si. Ó final convence a súa nai de que ten instinto de superviviencia e de que é intelixente, con estas cualidades non poderíalle pasarlle nada. Por certo a razón de que quisexe tanto ir a esta viaxe é vivir aventuras e ir coa súa mellor amiga Eva. E deste modo conseguiu ir ao Camiño de Santiago.

Eduardo e Juan Carlos.(2ª parte grupo 5 1ºB)

Para aprender a colgar imaxes, vídeos, etc

Mércores, Febreiro 17th, 2010

Primeiro ler a guía do seguiente enlace  hwww.prensaescuela.es/imagenes/guia_castellano_Web.pdf na parte que explica como facer post, insertar enlaces, colgar imáxes….

MANUAL

BÁSICO DE

WORDPRESS