A mandrágora
Mandrágora
Mandragora officinarum
É unha planta procedente da cunca mediterránea. Utilízase a súa raíz e, en menor medida, a planta enteira.
Usos medicinais
Trastornos do sono (en doses inferior a 1 gramo da raíz).
Dor de reuma e a gota: en aplicacións externas.
Emprego
Tintura: 15 a 20 gotas ao día.
Riscos
É unha planta moi tóxica, con efecto hipnótico. Debe aplicarse só baixo supervisión médica. http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:qNnAAMe7JSiLSM:http://1.bp.blogspot.com/_bXiAT6MOo8E/R3WAHX0A-aI/AAAAAAAAAV0/3sg5PuD8ZWA/s320/mNBDRAGORA.JPG
Unha planta medicinal do camiño é a Equinácea
Unha das plantas con maior cantidade de estudos clínicos no tratamento do arrefriado común e na gripe é a Echinacea purpúrea.
Coa raíz desta planta elabórase un estrato hidroalcohólico nunha proporción de 1:5 con etanol, na cal encontranse 3 grupos de compostos con actividade farmacéutica, como as alcaidas, que son compostos liofilices presentes na raíz, e que presentan actividade inmunoestimulante sobre glóbulos brancos e células mono nucleares. No sangue periférico obsérvase un aumento no reconto de leucocitos e na porcentaxe de linfocitos.
Equinácea é unha pranta que se puxo de moda xa que aumenta as nosas defensas axúdanos a loitar contra infeccións de todo tipo. As propiedades terapéuticas da equinacea están documentadas científicamente.
Coa chegada do inverno o noso organismo, e en particular nosas vías respiratorias, son ameazadas por bacterias e virus, provocando arrefriados e gripes de orixe viral, acompañado de febre xeral obligándonos a repouso forzado.