Sorrisos de caramelo 6º

Había unha vez unha árbore que levaba toa a súa vida sen facer nada, e un día díxose:

- Como me gustaría que me levara o aire facendo ondas ao esquivar as nubes!

Tanto suspirou a pobre árbore, que cando chegou o día do Nadal e todos os nenos e nenas estaban moi contentos, ela seguía chorando moi deprimida. Cando chegou Papá Noel có trineo dixolle:

-E ti,  parva, por que choras?  Estamos no Nadal!  Veña,  alégrate!

Pero a árbore non sabía como facer iso, e Papá Noel díxolle que lle contara o que quería polo Nadal e ela contestou:

-Sr. S Claus, síntoo moito por vostede  pero eu non pido agasallos, senón que quero voar.

Entón  Papá Noel díxolle que vería o que podía facer e coa súa maxia púxolle moitas luces  ,  e…… voou….e voou….

Dende aquela é a árbore máis feliz do mundo.

Uxía

Esta entrada fue publicada el Domingo, 15 de enero de 2012 a las 17:38 y está archivada como As nosas cousas, Mundo de contos. Puedes seguir cualquier respuesta a esta entrada a través de RSS 2.0. Puedes dejar una respuesta, o trackback desde tu propio sitio.