Entradas para la categoría ‘Os nosos avós’

LA LEYENDA DEL REY EDIPO

Miércoles, noviembre 7th, 2012
Edipo Rey
Edipo , rey de Tebas , hijo de Layo y Yocasta , rey y reina de Tebas respectivamente. Un oráculo advirtió a Layo que sería asesinado por su propio hijo. Decidido a rehuir su destino, ató los pies de su hijo recién nacido y lo abandonó para que muriera en una montaña solitaria. Su hijo fue recogido por un pastor y entregado al rey de Corinto , quien le dio el nombre de Edipo y lo adoptó como su propio hijo. El niño no sabía que era adoptado y, cuando un oráculo proclamó que mataría a su padre ,abandonó Corinto. Durante su travesía , encontró y mató a Layo,creyendo que el rey y sus acompañantes eran una banda de ladrones y así , inesperadamente , se cumplió la profecía.Solo y sin hogar , Edipo llegó a Tebas , acosado por un monstruo espantoso , la Esfinge , que andaba por los caminos que iban a la ciudad ,matando y devorando a todos los viajeros que no sabían responder al enigma que les planteaba. Cuando Edipo resolvió acertadamente el enigma , la esfinge se suicidó. Creyendo que el rey Layo había muerto en manos de asaltantes desconocidos, y agradecidos al viajero por librarlos del monstruo , los tebanos lo recompensaron haciéndolo su rey y dándole a la reina Yocasta por esposa. Durante muchos años la pareja vivió feliz, sin saber que ellos eran en realidad madre e hijo. Pronto Edipo descubrió que involuntariamente había matado a su padre. Atribulada por su vida incestuosa , Yocasta se suicidó y , cuando Edipo se dio cuenta de que ella se había matado , se quitó los ojos y abandonó el trono. Vivió en Tebas varios años pero acabó desterrado.

REFRÁNS SOBRE O TEMPO

Miércoles, noviembre 7th, 2012

-No mes de San Xoán ao sol se cuece o pan.

-Ni en agosto camiñar nin en decembro navegar.

-Cando bebe o galo, chove en verán

-Cando chove e fai sol sae o arco do señor

Refráns do tempo

Miércoles, noviembre 7th, 2012

Refrans

Que choiva en Abril e Maio ,aínda que non choiva en todo o ano.

Se o arco da vella se pon diante , pica  os bois e tira de diante.

En Xullo arder ,tempo de patacas coller.

Se rico quixera ser o  día do casamento tenlle que chover.

Uva mollada,para o viño non vale nada.

Outono chegar,prados a verdexar.

Feito por: PAULA


REFRÁNS SOBRE O CLIMA

Martes, noviembre 6th, 2012
  1. A mal tempo, boa cara.
  2. Á  mala choiva, bo paraugas.
  3. Alí fai o teu fillo herdeiro,onde  hai néboa no mes de xaneiro.
  4. Cando o sol ponse cuberto, ou chiva ou vento.
  5. Cando fai choiva ou vento,mellor queda dentro.
  6. Da noite na espesura , ata a neve está escura.                                               -DIEGO-

Refranes relacionados con el clima

Domingo, noviembre 4th, 2012

Refranes sobre el clima:

DíA RAYADO 24 HORAS MOJADO

Significado: cuando vemos que hay muchas nubes de pequeño tamaño y casi juntas es un día rayado. Se dice este refrán porque por lo general cuando aparecen este tipo de nubes es que se aproxima una borrasca y está empezando a aproximarse. Por lo general,  al día siguiente  la borrasca llega,  el cielo está cubierto totalmente y llueve.

DESPUÉS DE LLUVIA, NEBLINA, HACIA BUEN TIEMPO CAMINA

Significado: La neblina y la niebla son indicios de estabilidad atmosférica. Por lo tanto se puede pensar en que las condiciones de tiempo mejoren si tras una lluvia se produce neblina.

EN DICIEMBRE LA TIERRA DUERME
Significado: El frío y las heladas hacen que algunos animales del bosque invernen hasta que se acabe el invierno.

CUANDO MARZO MAYEA, MAYO MARCEA

Significado: Marzo es considerado un mes ventoso y lluvioso. Mayo es, como dice otro refrán, “florido y hermoso”. Este refrán indica que, cuando en marzo luce el sol, podemos esperar un mes de mayo lluvioso y desapacible.

AGOSTO, FRÍO EN ROSTRO

Significado: Se usa para indicar que, a partir de este mes, en ciertas comarcas de España se suele comenzar a sentir frío.

REFRÁNS SOBRE O CLIMA

Domingo, noviembre 4th, 2012

REFRÁNS SOBRE O CLIMA

- Auga de xaneiro, cada gota vale diñeiro.
- Marzo ventoso e abril chuvioso sacan a maio florido e fermoso.
- Ata o corenta de maio no te quites o saio.
- En agosto y en xaneiro non tomes o sol sen sombreiro.
- Decembro,  decembrina ,  xea como culebrina.
- Ano de neves, ano de bens.

REFRÁNS DO CLIMA

Domingo, noviembre 4th, 2012

Tempo e sazón a nadie lle da a razón .

Cando bebe o galo , chove en verán .

O inverno non é pasado mentres abril non terminou .

Cando chove e fai sol , sae o arco do señor.

En abril augas mil .

Ao mes de San Xoán , ao sol se coce o pan .

A mal tempo , boa cara .

Ata o coarenta de maio non te quites o saio .

Marzo ventoso e abril chuvioso .

O que sementa ventos recolle tempestades .

Refráns do clima

Domingo, noviembre 4th, 2012

Aqui van uns refráns sobre o clima:

1:A mal tempo boa cara.

2:Nunca chove a gusto de todos.

3:Esperando, coma auga de maio.

4:Ceo empedrado, vento ou solo mollado

5:En abril augas mil.

6:Ata o corenta de maio, non quietes o saio.

7:O que se mete debaixo dunha folla, dúas veces se molla.

8:En agosto, frío no rostro.

9:Marzo marceador, de noite chove e de día fai sol

10: Norte claro e sur escuro, augaceiro seguro

11:Se en novembro trona, a coseita será boa

12: Arco da vella ao mediodía, chove todo o día

Feito por: Julieta

Refráns sobre o tempo

Miércoles, octubre 31st, 2012

En abril augas mil.

Cando chove e hai sol

sae o arco do señor.

Auga en xaneiro,

cada gota vale diñeiro

Marzo ventoso e abril chuvioso

deixan a  maio florido e fermoso.

En agosto e en xaneiro non tomes o sol sen sombreiro.

O que se mete debaixo unha folla

dúas veces se molla.

Ano de neves ano de bens.

Ande eu quente ríase a xente .

Ceo empedrado , vento e solo mollado.

Ata o 40 de maio non che quites o saio.

En agosto frío no rostro .

MARÍA


O SAMAÍN

Miércoles, octubre 31st, 2012

O Samaín é unha festividade de orixen celta. Era o momento no que as ánimas dos mortos retornaban ás súas casas para visitar aos familiares aínda vivos. Nesta visita aproveitaban para buscar alimento e quentarse co lume da lareira, polo que era costume deixar o lume aceso nesta noite e nunca varrer a lareira para non afastar as ánimas; por veces tamén se deixaba unha cadeira baleira, co seu servizo de comida e bebida, para que as ánimas se achegasen á mesa familiar.

Coincidía así, nesta noite do 31 de outubro ó 1 de novembro e tamén ó 2 de novembro, a festa do paso dun ano a outro, co momento da apertura ás ánimas do outro mundo.

Disque, nestas mesmas datas, prendíanse lumes sagrados e que con esta cacharela inicial alimentábanse as lareiras de todas as casas. Estas fogueiras tamén podían cumprir o obxectivo de guiar os mortos na escuridade da noite e facilitarlles así que atopasen os seus fogares e os seus parentes.

Esta festividade séguese conservando pero co nome de Halloween.

Sofía.

ojd